Wrong Side of Spacetime

Even more Critters (session 2)

Or.. how I stopped worrying and learned to get used to being stung by giant pests.

Uit het dagboek van Gennal

Dag 2 na de schipbreuk;

Was ik maar thuis gebleven; het gebied waar we nu verblijven is dan wel mooi maar achter elke boomstam verstopt zich wel een uit de kluiten gewassen insect of anderssoortig ongedierte dat ons wil doden of op z’n minst irriteren.

We werden na de eerste nacht wakker met een fijne verrassing. Ik bleek niet de enige overlevene van mijn schip; Tanquis een Tiefling met magische vuurkracht was een strand verderop aangespoeld maar had gelukkig ons spoor gevonden. Gezamelijk, nu met z’n 5-en in totaal, ginegen we erop uit verder de binnenlanden in op zoek naar beschaving.

De eerste opstakel bleek een stel enorme wesp-achtige wezens die ons medogenloos aanvielen. Ikzelf dreigte hierbij zelfs het onderspit te delven. Gelukkig wisten we de golf wezens uiteindelijk terug te dringen. Waarschijnlijk waren we te dicht een een nest van die wezens gekomen want we hoorden na de overwinning alweer gezoem uit de richting van de eerste groep komen. We trokken ons terug en probeerden via een omweg dat gebied van het woud te vermijden.

Ondertussen was de omgeving van een mangrovebos overgegaan naar een wat droger binnenlands bos met enorme hoge bomen. De rest van de dag verliep redelijk rustig op een groep kleine ai-ai achtige wezens die ons een tijdje via de bomen volgden. Antonio wist uit pootafdrukken in de grond op te maken dat dit gebied vol zat met allerlei wezens waarvan er meerdere zelfs zo zwaar als wij konden zijn, sommige zelfs zwaarder.

We zette ons kamp op onder een rots, dat gespleten was door de grote boom die erop groeide, aan de rand van een klein meertje. De idylle die van de omgeving uitging verhinderde niet dat onze nachtrust wreed werd verstoord door weer een ander soortig reuze insecten bedoening. Kruthiks uit de underdark notabene. Of dit verdwaalde wezens waren of dat we vlakbij een ingang naar de underdark zitten weten we niet maar dit zullen we morgen gaan uitzoeken. Gelukkig bleef de rest van de nacht zonder noemenswaardige incidenten.

Comments

well said..

ik begin me danig te irriteren aan de volstrekte woesternij waarin we ons bevinden, nergens een moestuintje te vinden. mn handen jeuken gewoon om ff te schoffelen.

verder voorspelt het formaat van de insecten en ander gedierte niet veel goeds over de intelligentere tweevoeters die vermoedelijk rotsblokken in zee hebben gegooid. ik vraag me af of wij het volgende werpspul zullen zijn.

maar verder heb ik het heel erg naar mn zin!

Even more Critters (session 2)
ArjenLissenberg

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.